Alles weer gewoon, maar toch ook niet

Alles weer gewoon, maar toch ook niet

Allereerst nog een heel gelukkig nieuw jaar voor iedereen.

Labby the reporter bathWaar nu voor de meeste mensen geldt: back to normal, is dat bij ons niet zo. Er is zoveel goeds gebeurd de laatste tijd dat ons oude leventje voorgoed is veranderd!

In de eerste plaats we hebben donaties gekregen, dank jullie wel allemaal.
Het hek om onze groentetuin kan geplaatst worden.
We kunnen nieuwe zaden kopen.
De rijst is binnengehaald.
We hebben allerlei spullen van Le Meridien gekregen.
Nan is alweer in haar tweede studiejaar aan de universiteit van Chiang Mai. En ze komt regelmatig haar ‘mèh’ (Sheila) en de andere ‘meh’ bezoeken en knuffelen. Zonder ‘meh Sheila’ zat ze nu niet in Chiang Mai.

Verder heeft Sheila een promotieteam ontmoet van de maandbladen, FORBES, MARIE CLAIRE en CLEO. Die moeten echt in het zonnetje gezet worden, want ze hebben beloofd om dit jaar Shalom House te gaan sponsoren.

Door al die lieve mensen in de wereld is ons leven zoveel beter geworden.

Namens alle kinderen en natuurlijk de meh’s en poh’s, dank je wel!

Deze week is ook onze vrijwilliger Dodo uit Holland over komen vliegen.
Het was een hele onderneming, ze vloog tot Bangkok, daarna met de trein naar Chiang Mai en vervolgens met de bus naar Chiang Rai.
Even tussen tijgers en mensen gesproken, Sheila was best ongerust en ik tijgerde wat heen en weer. We wisten niet precies wanneer Do zou aankomen en de  telefoonverbinding was slecht. Maar ze is er gelukkig. En meteen hard aan het werk.
Sheila en Dodo hebben gisteren al het oude bamboe om de groentetuin weggeknipt en daarna alle grote bamboepalen eruit gehaald om plaats te maken voor het nieuwe hek.

Kuan Dee heeft later de plek van Sheila overgenomen, want Sheila moest weer voor alle kinderen koken.
Ik vond het best wel een beetje zielig voor haar. Ze was al om half zeven opgestaan om alles klaar te zetten, daarna naar de farm tot vier uur, dan nog koken tot half zeven …. En binnen een half uur was al het eten op en hadden de kindjes hun buikjes vol.

Laatst heeft Sheila Dodo op de scooter een aantal tempels laten zien. Dodo vond het prachtig. Laten we maar niet praten over hun rijgedrag en de toeren die ze uithaalden op de scooter.
De dames lagen dubbel van het lachen op de scooter. Daardoor dachten de Thaise mensen dat Sheila en Dodo bogen om te groeten, dus die groetten terug met een buiging.
Hiervoor heb ik mijn tijgerogen maar gesloten, want na een dag hard werken moet je ook kunnen ontspannen.

Tot de volgende keer, een tijgerpoot van Labby en liefs van Sheila. 

Close Menu